KİBRİTÇİLİK'TEN DÜNYANIN EN BÜYÜK MOBİLYA    SATICILIĞINA

        İsveç’in güneyindeki Smaland kentinde doğdu ve 5 yaşındayken kibrit satarak para kazanmaya başladı. 10 yaşındaysa komşulara yılbaşı hediyesi olarak kalem, kolye, dekorasyon süsü gibi şeyler satmaya başladı.
        Öğrenme bozukluğuna (disleksi)  rağmen okulda başarılı olduğu için babası ona   17 yaşına geldiğinde   bir miktar para verdi. O da bu parayla 1943 yılında mağazasını kurdu. İlk beş yıl mobilya üretmeyen mağazada sadece ufak tefek ev eşyaları satılıyordu.
        Ünlü girişimci 1956 yılında  en ayırt edici özelliği olan “parça mobilya” uygulamasını başlattı. Bu hem maliyetleri düşürdü hem de mobilya sektöründe devrim yarattı. Zira insanlar kullanıma hazır mobilya değil, mobilya haline dönüştürülebilecek parçalar alacaklardı.
       Mağaza'nın  merkezini  İsveç’teki fazla vergilerden kurtulma düşüncesi   İsveç’ten Danimarka’nın Kopenhag kentine 1973 yılında taşıdı. Kendisi de İsveç’teki aşırı vergi politikasını protesto ederek İsveç’ten İsviçre’ye taşındı. Şimdilerdeyse mağazanın  merkezi Hollanda’da ve kendisi de İsveç’te yaşıyor.
         Şirketi halka arz etme fikri üzerine  şöyle diyor: “Borsaya açılmanın bizim için doğru bir hamle olmadığını düşünüyorum. Sadece uzun dönemli bir yaklaşımın şirketin büyümesine fayda sağlayacağını düşündüğüm için markamızın finansal kurumlara bağımlı olmasını istemiyorum. Bu nedenle hisselerimizi halka arz etmeme kararı almış durumdayız.”
      Bu mağazalar zincirini Ingvar Kamprad’ın ad ve soyadının ilk iki harfi ve  Kamprad’ın doğduğu Elmtaryd köyü ve yakınlardaki başka bir köy olan Agunnaryd’ın baş harflerini birleştirdiğimizde çıkan Kelime bugün 47 ülkede 370 şubeye sahip  IKEA'nın  ve kurucusunun hikayesidir bu.